Autor: Jacek Salamończyk

Zarząd Koła Łowieckiego „Żerań” informuje , że kolega Robert Świeboda ze środowiska garbowskiej Braci łowieckiej uchwałą z dnia 19 lutego 2026 roku otrzymał status rezydenta na okres jednego roku.

 

Przypominamy że zgodnie z Uchwałą Walnego Zgromadzenia, do dnia 15 grudnia br. każdy członek Koła jest obowiązany wpłacić na konto Koła równowartość składki rocznej na PZŁ wraz z ubezpieczeniem lub posiadać nadwyżkę o jej równowartości. W przypadku posiadania zaległości wpłata na konto będzie zaliczona w pierwszej kolejności na ich pokrycie.

Członkowie nie wywiązujący się z tego obowiązku bądź nie mający wystarczających środków finansowych na swoim koncie w Kole będą osobiście odpowiedzialni za uregulowanie składki członkowskiej na rzecz PZŁ wraz z ubezpieczeniem.

Informujemy że zgodnie z uchwałą Naczelnej Rady Łowieckiej PZŁ składka członkowska PZŁ na rok 2026 wynosi:

normalna 500 zł + 46 zł ubezpieczenie = razem 546 zł

ulgowa 250 zł + 46 zł ubezpieczenie = razem 296 zł – składka ulgowa w wysokości 50 % składki normalnej, przysługuje młodzieży uczącej się która do dnia 31/12/2025 nie ukończyła 25 roku życia oraz członkom Zrzeszenia, którzy ukończyli 70 rok życia z dniem 31/12/2025,

ulgowa seniorska 125 zł + 46 zł ubezpieczenie = razem 171 zł – składka ulgowa w wysokości 25 % składki normalnej, przysługuje członkom Zrzeszenia, którzy ukończyli 80 rok życia z dniem 31/12/2025.

Zgodnie ze Statutem PZŁ, składka i opłata za ubezpieczenia NW i OC od myśliwych stowarzyszonych w kołach łowieckich, wpłacana jest za pośrednictwem koła łowieckiego wskazanego przez myśliwego zgodnie z  §24 ust. 3 Statutu PZŁ , należącego do więcej niż jednego koła. Wpłaty indywidualne nie będą przyjmowane przez ZO PZŁ.

Przypominamy, że polowanie może być wykonywane przez członków PZŁ posiadających ważną legitymację członkowską. Aplikacja „Weryfikator PZŁ” pozwala na potwierdzenie dokonania opłaty składki członkowskiej na 2026 rok bez konieczności posiadania hologramu. Ponieważ w składce zawarte jest ubezpieczenie, brak tej opłaty oznacza , że myśliwy nie jest ubezpieczony od następstw nieszczęśliwych wypadków i odpowiedzialności cywilnej.

Z okazji dnia św. Huberta – patrona wszystkich myśliwych i miłośników przyrody – składamy Wam serdeczne życzenia!  Niech każda chwila spędzona na łonie natury przynosi Wam radość, spokój i niezapomniane wrażenia. Życzymy Wam pomyślnych łowów, mądrości w obcowaniu z przyrodą oraz bezpiecznych i satysfakcjonujących wypraw. Niech św. Hubert prowadzi Was zawsze dobrymi szlakami, a w Waszych sercach niech gości szacunek do każdego stworzenia i przyrody, której jesteście  częścią, a tradycja myśliwska łączy w przyjaźni i wspólnych przeżyciach. Życzymy, abyście w duchu tradycji myśliwskiej łączyli pasję z odpowiedzialnością, czerpiąc z przyrody mądrze i z sercem.

a po życzeniach tradycyjnie już odpowiedź na pytanie  … po co nam Patron który przestał polować ?

Święty Hubert nie bez przyczyny został patronem myśliwych. Z jego żywota dowiadujemy się, że był myśliwym zapalonym od dziecięcego wieku. Kiedy miał 14 lat uratował na polowaniu życie ojca pokonując niedźwiedzia. Podczas jednego z polowań objawił mu się jeleń ze świetlistym krzyżem między tykami poroża. Hubert doznał wtedy objawienia i nawrócił się na wiarę chrześcijańską. Jednakże jego pasja łowiecka była tak silna, że zaniedbywał obowiązki jakie powierzał mu biskup Maastricht św. Lambert. Dopiero po drugim objawieniu się jelenia, który zagroził mu, że jeśli będzie się oddawał uciechom ziemskim i zaniedbywał życie duchowe czeka go wieczne potępienie. Hubert zaczął wieść życie prawdziwie cnotliwe i religijne. Wybrany został patronem myśliwych gdyż jego żywot pokazywał, że oddawanie się pasji bez umiarkowania jest szkodliwe. Łowiectwo było i jest działalnością, która wymaga etyki, rozsądku i planowania. By spełniało swoją, wobec przyrody, rolę ochronną, by służyło utrzymaniu bioróżnorodności na danym terenie musi być podporządkowane zasadom zarządzania populacjami zwierząt, a nie pragnieniu oddania strzału. Wypada tu przywołać słowa Jerzego Dylewskiego, które umieścił w monografii poświęconej lisowi (opublikowanej w 1932 roku), które do dziś pozostają aktualne: „Kto kocha przyrodę, często z nią obcuje, obserwuje i powoli zaczyna poznawać jej nadziemską celowość, kto sam wyrozumował, że wszystko w przyrodzie jest nieuniknioną koniecznością, prowadzącą nas dokądś, dokąd i człowiek mimo woli iść musi ten przyzna, (…) że człowiek, dla własnej tylko wygody świat sobie urządzając, zakwalifikował wskutek wrodzonego egoizmu niektóre zwierzęta do szkodliwych” oraz „Wiem, że bezmyślni strzelcy i tylko strzelcy zawsze znajdą powody, aby usprawiedliwić potrzebę zaspokajania dominującej u niech żądzy strzału. Dla tych i kuropatwa zanadto się mnoży, przynosząc więcej szkody, niż pożytku.”, ale nie są to myśliwi świętego Huberta, który umiaru się nauczył. Bezpieczeństwo podczas polowania także od umiaru i umiejętności powstrzymania się od strzału niepewnego zależy.

W klasycznej nauce etyki procesy przyrodnicze są moralnie obojętne. Fakt, że wilk zabija sarnę nie jest ani dobry, ani zły. On po prostu ma miejsce. Takim samym faktem przyrodniczym jest konieczność zdobywania pożywienia przez człowieka. Od zwierząt różni nas jednak świadomość obdarzona wolną wolą i posiadaniem intencji. Dlatego wykonywanie polowania przez człowieka, może podlegać ocenie i być, w zależności od wyboru woli i intencji, dobre lub złe. Żywot św. Huberta uzmysławia nam, że wykonując tę samą czynność – polowanie – możemy kierować się zarówno chciwością i nieumiarkowaniem (dwoma z siedmiu grzechów głównych) lub umiarkowaniem właśnie (jedną z cnót kardynalnych). Nasz Patron stanowi zarówno wzorzec do naśladowania, jak i przestrogę przed zagrożeniem zatracenia się w łowiectwie bez umiaru. Jeśli w duszy myśliwego dominować miałaby postawa młodego Huberta, lepiej aby taka osoba strzelbę odwiesiła na kołek.